ความพอเพียงพอใจในสิ่งที่เราทำ ในอาชีพเกษตรกรเเละการเลี้ยงวัว

การใช้ชีวิตเเบบพอเพียง ก็จะทำให้เรามีความสุขได้เช่นกันครับ หากเรามีความพอใจในสิ่งที่เรามี การประกอบอาชีพก็เช่นกันครับ บางอาชีพนั้นค่าตอบเเทนก็น้อย บางอาชีพค่าตอบเเทนก็มาก เเต่ผู้เขียนเองเชื่อว่าอย่างหนึ่งคือ ความสุขของเราคือความพึ่งพอใจในสิ่งที่ตนมี ชีวิตคนเราไม่จำเป็นต้องติดหรูหลอกครับ เพียงเรามีความภูมิใจในสิ่งที่ตนมี ไม่ต้องไปเเข่งกับใครเเข่งกับตัวเองชนะตัวเอง ก็เป็นสุขเเล้วครับ

เกี่ยวโยงกับอาชีพที่เราทำนั้น จะขอหยกตัวอย่างการที่เราเลี้ยงวัว กับการที่เราทำการเกษตร สองอาชีพนี้เเน่นอนเพื่อนๆทราบอยู่เเล้ว เป็นอาชีพที่คนไทยเราทำมานาน

อย่างว่าล่ะครับหากจะทำให้รวยก็คงอยาก สำหรับท่านที่มีพื้นที่เยอะนั้นก็พอที่จะได้ผลผลิตที่มากขึ้น เเต่อย่าลืมน่ะครับสองอาชีพนี้ ก็ทำให้เราอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้

ผู้เขียนเองมองว่าจริงอยู่ ทุกคนเกิดมาก็ต้องการที่จะอยู่อย่างมีความสุข เเต่ต้องถามตัวเองก่อนครับว่าความ สุขของตนคืออะไร หากเราอยู่กับตัวเองสถานะที่เราเป็นอยู่

มีความพอเพียงในสิ่งที่ตนมี ไม่ต้องไปดิ้นกับคนอื่นเท่านั้นเราก็เป็นสุขเเล้วครับ  เมื่อเรามีพอเพียงเเล้วสิ่งที่เกินมา มันก็จะเกิด สิ่งเหล่านี้ล่ะครับ จะช่วยให้เราได้ในสิ่งที่เราอยากจะได้

การเลี้ยงวัวเเละการเกษตรก็เหมือนกันครับ หากเราทำไปเรื่อยๆเริ่มต้นที่พอเพียงพออยู่ก่อน หลังจากนั้นก็ค่อยขยายไปเรื่อยๆ จนถึงขั้นมีใช้มีเก็บ

สิ่งที่เราต้องการสิ่งที่เราอยากจะได้ก็จะตามมาเองครับ ฉนั้นเเล้วเพื่อนๆที่กำลังประกอบอาชีพนี้อยู่ ก็ต้องมีความอดทนที่สูง รอเวลาที่เราจะถึงเป้าหมายที่วางไว้

สุดท้ายกระผมเเละทีมงาน ก็ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้กับเพื่อนๆทุกท่าน จงประสบณ์กับความสำเร็จ เเละได้ในสิ่งที่ตนปราถณาทุกประการครับ

ในส่วนของวันนี้ที่นำมาเล่าให้ฟังก็เพื่อให้เพื่อนๆ ได้มีเเรงจูงใจมีกำลังใจที่จะเริ่ม หรือทำเเล้วก็ขอให้ทำต่อไป วันนั้นของเราจะมาถึงเองครับ สู่ๆน่ะครับ สวัสดี

ภาพประกอบจาก…เบญ อุมาพร

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *